ย้ายไปแต่งในเด็กดีแล้วนะใครเพราะว่างอนexteenมากมายข้อมูลหาย4ครั้งใน1ตอนhttp://my.dek-d.com/0kouji0/story/view.php?id=411415จ้า

"อ้วกกกกก"

"เป็นไรมากป่ะไอ้บูม"เกดพูดพลางลูบหลังให้บูมเนื่องจากเมาเครื่องบิน

"ขับบ้าอะไรของมันฟระ"เฌอกระซิบเกด

"แต่อย่างน้อยก็ถึงเร็วกว่ารถธรรมดาล่ะนะ"

"อย่ามัวกระซิบกระซาบกันอยู่สิรีบเข้าไปกันดีกว่า"มิ้นท์พูดกับทุกคน

เกด เฌอ บูม จึงสังเกตได้ว่านอกจากพวกตนมีเพียงยูกับมิ้นท์ที่พร้อมรบส่วนซีนอนสลบเหมือดคายานอยู่

"แล้วถ้าไอ้แวมไพร์มันอยู่ข้างในจะทำยังไงอ่ะ"เฌอถามมิ้นท์

"หึหึฉันก็จะซัดมันด้วยปืนกลมหากาฬนี่ไงงงงงงงงงงงงงงงงงง"มิ้นท์พูดพร้อมชูปืนขนาดสูงเกือบเท่าตัวเอง

"ของฉันเจ๋งกว่า~!!!!!!ปืนฉีดน้ำมนต์พร้อมเป้สายหลังแถมยังมีแบบท่อแป๊บสำรองอีก2อันรับรองยิงแรงสะใจ"

"ตูละกลุ้มใจกะเพื่อนตู"เกดกุมขมับ

"เยี่ยมเลยเพื่อนloveเตรียมตัวมาพร้อมดีมากงั้นเราเข้าไปลุยกันเลยดีกว่า"มิ้นท์ประกาศก้อง

"โอเค ลุย!!!!!!!!!!!!!!"บูมและมิ้นท์จับมือเป็นสหายศึกเรียบร้อยงานนี้คู่หูไฮเปอร์จะครองโลกแล้วหรือนี่

 

เมื่อพวกเขาเดินเข้ามาในหอสมุดก็ได้จอกับสภาพที่ไม่น่าเชื่อหรืออาจจะเป็นสภาพที่ทุกคนคิดไว้แล้ว

แวมไพร์จำนวนมากนอนตายเป็นศพกองกันเป็นภูเขา

"โหแม่เจ้า..ใครกันทำไปได้"เฌอพูดด้วยความตลึ่ง

"ไม่มีแวมไพร์อยู๋เลยซักตัวแฮะ"มิ้นท์พูดด้วยสีหน้าประหลาดใจพลางมองหน้าจอเครื่องตรวจจับไอปีศาจ

"เอาเป็นว่าไหนๆก็มาหอสมุดทั้งทีหาหนังสือวิธีปราบแวมไพร์หน่อยดีไหม"เกดพูดขึ้น

"ถ้ามีก็คงเชื่อถือไม่ได้มั้ง"มิ้นท์พูดขึ้น

"แต่ก็ไม่แน่นะเพราะวิชาดาบของฉันก็มาจากหนังสือออกตีพิมพ์แบบนี้แหละ"เกดบอก

"เออก็ได้งั้นก็จะลองหาดู"มิ้นท์พูดพลางเดินเข้าไปนั่งที่หน้าคอมของเคาเตอร์บรรณรักษ์

แล้วเริ่มเคาะคีร์บอร์ดด้วยความเร็ว

"จะทำอะไรอ่ะมิ้นท์"บูมถาม

"หาหนังสือจากรายชื่อหนังสือให้ห้องสมุดนี่เป็นโปรแกรมที่พวกบรรณรักษ์ใช่แนะนำหนังสือน่ะ"

"มาแล้วๆ"มิ้นท์พูแล้วเรียกทุกคนมาดู

"โหมีแต่การ์ตูนกับนิยายนะเนี้ย"เกดพูด

"อืมจะมีไหมเนี้ยมิ้นท์แกพิมพ์คำว่าอะไรลงไปเนี้ย"บูมถาม

"แวมไพร์"

"ช่วยกันหาดีกว่านะ"เฌอบอก

สายตาของทุกคนจ้องมองที่หน้าจอที่มิ้นท์เลื่อนเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

"เจอแล้ววววววววววววววววววววววววววววว"มิ้นท์ร้องลั่น

"ไหนๆๆๆๆๆๆ"ทุกคนรีบหารายชื่อหนังสือที่มิ้นท์เอาเมาส์ชี้ไว้

นายแวมไพร์กับยัยหมอผี

นิยายหรอเนี้ยชื่อเชยซิบ!!!!

ทุกคนยกเว้นมิ้นท์ออกความเห็นในใจตรงกันโดยมิได้นัดหมาย

"แหะๆนิยายที่ตามอยู่น่ะไม่ได้ไปร้านหนังสือนานจัดมันมีในห้องสมุดแล้วหรอเนี้ย"

"ไม่ขำนะ"

"อุย.."

ทุกคนจ้องมิ้นท์ด้วยสายตาอาฆาตมิ้นท์จึงรีบกลับเข้าโหมดเป็นการเป็นงานทันที

มิ้นท์เลื่อนเปลี่ยนหน้าไปเรื่อยๆโดยไม่มีท่าทีจะหยุดดูเล่มไหนเลย

"ไม่มีแฮะ"มิ้นท์ส่งเสียงออกมาด้วยความเสียดาย

"เอาไงดีล่ะจะกลับไปโรงเรียนหรอ"เฌอถาม

"อืมก็คงต้องแบบนั้นแหละ"เกดบอกเฌอ

"แต่มันอาจจะมีก็นะแถวๆพวกหมวดประวัติศาสตร์อ่ะ"เฌอพูดขึ้นอีกครั้%

edit @ 29 Apr 2008 18:56:03 by kouji

"สรุปว่าไอ้เลย์มันกลายเป็นตัวร้าย?"เฌอถามขึ้น

ขณะนี้ เกด เฌอ ยู ซี บูม นั่งล้อมวงกินเหล้า-*-นั่งล้อมวงปรับความเข้าใจกับสภานะการน์อันสับสันนี้

 "อืม"เกดตอบรับสั้นๆ

"แล้วพี่ยูเป็นตัวดี?"

"อืม"

"แล้วเลย์เป็นแวมไพร์เลือดแท้?"

"อืม"

"แล้วทำไมพวกเราจับสัมผัสไม่ได้?"

"อืม"

"เฮ้ยถามต้องการคำตอบ- -*"

"เออมันก็เป็นอ่ะแหละแต่ว่าเรื่องสัมผัสน่าจะเป็นเพราะปกปิดไอปีศาจไว้"

"แล้วเราจะสู้มันได้ไหมเนี้ยแวมไพร์เลือดแท้มันหนังเหนียวนะเว้ยยย><"

"ไม่เป็นไรหรอกมีประธานชมรมเคนโด้อยู่ด้วยทั้งคนนนนนนน"

เกดพูดพลางชี้มือไปทางพี่ยู

"อ้าวประธานชมรมเคนโด้ก็คนนะน้องนะ - -*"

"แต่อย่างน้อยตอนนี้พี่ก็เก่งสุดในพวกเราแล้วอ่ะ"

"พวกที่อยู่ชมรมศิลปะการต่อสู้ก็มีแค่พี่กะเกด แล้วก็บูมอ่ะ"เฌอเสริมเกด

"พี่ กะ เกดอยู่เคนโด้แล้วหนูยิงปืนนะพี่"บูมพูดทำท่าภูมิใจ

"ขอถามไรหน่อยค่ะ"ซีขัดขึ้น

"แล้วพี่บอสอ่ะไปไหนแล้วอ่ะ?"ซีถามถามขึ้นด้วยความไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น

"เออนั้นสิแล้วมันไปไหนหรอ"ยูเองก็ไม่รู้จึงถามซ้ำ

"เฮ้ยยยยย!!!!!!!"เฌอ เกด บูม ร้องตะโกนลั่นขึ้นพร้อมกัน

"อะไรหรอคะพี่แวมไพร์มาหรอ!!"ซีสะดุ้งโหยงพร้อมหันซ้ายหันขวา

"ลืมไปเลยไอ้บอสมันโดนจับไปนี่หว่า!!!!!!!!!!!!!"

"เออมิน่าไม่เห็นเล..โดนจับไปงั้นเรอะ!!!!!!แล้วทำไมไม่รีบบอกกกกกกกกกกกกกกก"

"ก็พี่เค้าก็พึ่งบอกว่าลืมไม่ได้ยินหรอเฮียยู"ซีพูดขึ้นด้วยความรำคาญ

"หุบปาก!!!!!!แล้วแกทำไมไม่รู้ร้อนรู้หนาวก็เขาเลยฟระ!!!!!"

"ก็มีข่าวลือว่าพี่บอสอ่ะก็บู๊เก่งใช่ย่อยเหมือนกันนะแต่ทำไมไม่รู้ถึงได้เก่งเพราะว่าชมรมที่พี่แอยู่แต่ละชมรม จัดดอกไม้ งี้ ชงชา งี้ ขี่ม้า งี้ ศิลปะงี้ชมรมหญิงๆทั้งนั้น"ซีตอบ

"จริงด้วยนะบอสอ่ะบู๊เก่งจริงๆแต่นานๆครั้งอ่ะจะบู๊ก็เห็นตอนที่มีเรื่องระหว่างพวกสมาชิกชมรมเท่านั้นอ่ะ"

"ทำไมพวกแกถึงได้รอบรู้(เรื่องชาวบ้าน)งี้เนี้ย"

"แหม~ข่าวเรื่องพวกรุ่นพี่ในร.รเนี้ยในประถมนะพี่ใครดังคนนั้นน่ะแทบจะถูกบูชาเลยล่ะ"ซีตอบ

"ก็ฉันอยู่ชมรมเดียวกะบอสอ่ะชมรมจัดดอกไม้กะชงชา"เฌอตอบ

"เอองั้นเอาเป็นว่าหาไอ้บอสก่อนแล้วกัน"

"ในโรงเรียนนี้ที่ๆพอจะจับคนขังได้ก็มีโรงยิม ห้องมัลติมีเดีย ห้องคอม.."เฌอลองไล่รายชื่อห้องที่กว้างๆในร.ร

"ถ้าอยากจะจับไว้ในห้องไหนมันก็ได้ทั้งนั้นแหละ"

"เออจริง"

"กลัวว่ามันจะไม่ใช่ในโรงเรียนน่ะสิคิดหรอว่าพวกแวมไพร์คลั่งมันจะคลั่งอย่างเป็นระเบียบอยู่แค่ในโรงเรียน"ยูพูดขึ้น

"บางทีป่านนี้ประเทศไทยบรรลัยแล้วล่ะ"ยูพูดขึ้นอีกที

"ง่าทำไงดีอ่ะถ้าในประเทศไทยล่ะก็เราหาบอสไม่เจอแน่"เฌอพูดขึ้น

"แต่อาจจะเจอก็ได้นะ"

ร่างหนึ่งพูดขึ้นเสียงใสราบเรียบแสดงความหยั่งรู้

ผมซอยปลายเล็กน้อยรวมไว้ข้างหลังอย่างบรรจงใสแว่นแสดงความรอบรู้ แต่มองอีกมุมก็เป็นเด็กแก่นซ่าไม่น้อย

"มิ้นท์"เฌอพูดขึ้นด้วยเสียงประหลาดใจ

เด็กสาวยิ้มเล็กน้อยเป็นแนวตอบรับ

"ที่พูดเมื่อกี้แสดงว่ามีวิธีหาบอสหรอ"บูมถามขึ้น

"อืม..ก็นะตั่งแต่ตอนที่แวมไพร์ปรากฏตัวออกมาฉันก็สร้างเครื่องมือที่สามารถจับไอปีศาจได้ขึ้นมา"

มิ้นท์พูดพลางหยิบเครื่องมือรูปร่างคล้ายๆโน้ตบุ๊คออกมาจากกระเป๋าแล้ววางลงหน้าทุกคนพร้อมอธิบายต่อ

"ฉันแฮกระบบดาวเทียมทั่วโลกแล้วติดตั่งโปรแกรมจับไอปีศาจลงไปเท่าที่ดูแล้วพวกแวมไพร์ยังไม่แพร่กระจายไปนอกประเทศหรอกแต่ว่า...."

มิ้นท์หยุดพูดแล้วเลื่อนเมาส์มาในส่วนของแผนที่กรุงเทพแล้วชี้นิ้วไปที่ส่วนหนึ่งในแผนที่

ในนั้นมีจุดสีแดงกระพริบๆอยู่มากมาแต่พอเข้ามาในบริเวณที่มิ้นท์ชี้จุดเหล่านั่นก็หายไป

"ดูนี่สิ ไอปีศาจที่เข้ามาในบริเวณนี้น่ะพอเข้ามาแล้วก็หายไปหมดเลย"

"มีความเป็นไปได้สูงว่าจะมีประตูเชื่อมระหว่างที่ๆพวกแวมไพร์อาศัยอยู่กับโลกมนุษย์ แต่ในอีกแง่หนึ่งคือมีอะไรบางอย่างกำจัดแวมไพร์จำนวนมากอยู่"มิ้นท์พูดต่ออย่างมีหลักการน่าเชื่อถือ

"หนูว่านะคะไอ้พวกคนที่ทำให้ทุกคนเป็นแวมไพร์ต้องเรียกพวกแวมไพร์ไปที่นั่นแล้วฆ่าทิ้งแน่เลย"ซีพูดขึ้นด้วยสีหน้าโหดเหี้ยมเหมือนคนโรคจิต-*-

"เฮ้ยดูหนังผีมากไปป่ะซี"ยูพูดขึ้น

"แหม~หนูแค่พูดเล่นน่า"ซีทำสีหน้าเหมือนคนปกติอีกครั้ง

"แต่ว่านะถ้าเป็นอย่างที่น้องซีพูดบอสก็อาจจะอยู่นั่นก็ได้"เฌอพูดขึ้น

"เออจริงฉลาดนี่เฌอ"เกดพูด

"แล้วที่นั่นในแผนที่เนี้นมันคือ.."ยูพูดขึ้น

"หอสมุดแห่งชาติค่ะ"มิ้นท์พูดขึ้น

"หอสมุดแห่งชาติ!!!!ไกลนะนั่น"บูมบ่น

"ไม่ต้องห่วงน่าตามมาเถอะ"มิ้นท์พูดพร้อมกวักมือเรียกพูดเกดให้ตามมา

เมื่อถึงหน้าโรงเรียนมิ้นท์ก็หยิบมือถือขึ้นมาแล้วกดปุ่มอย่างรวดเร็ว

พิมคำว่า SSAF15

"เฮ้ยมิ้นท์แกจะโหวดนักร้องเรอะ"

เมื่อมิ้นท์กดส่งเรียบร้อยไม่นานก็มีลมแรงถาโถมใส่พวกยู

แล้วก็ภาหนะรูปร่างประหลาดร่อนลงจอดเบื่องหน้าพวกเขา

มิ้นท์ไม่รอช้าวิ่งขึ้นนั่งในที่นั่งคนขับ

"เอ๊า..ขึ้นมาสิที่นั่งมีให้นั่งตั่งเป็นสิบ"มิ้นท์พูด

"ไอ้ยานเนี้ยมันคืออะไรหรอ"เฌอถามพลางคิดว่า จะไปรอดหรอรูปร่างพิลึกแบบนี้

"ยานสะเทินน้ำสะเทินบกสะเทินอากาศของชมรมฉันไงล่ะ"

"ชมรมวิจัยเทคโนโลยีโรงเรียนเราเนี้ยนะ"เฌออึ่งอย่างรุงแรงกับความไฮเทคของโรงเรียนตัวเอง

"อืม"มิ้นท์ตอบไปรู้ร้อนรู้หนาว

มิ้นท์เป็นอัจริยะตัวจริงที่นำชมรมที่ไม่ค่อยจะได้ทำอะไรวันๆนั่งทำแต่โปรแกรมคอมให้กลายเป็นชมรมที่สุดแสนจะไฮเทคจนประเทศพัฒนาแล้วอย่างUSAยังยอมรับสิ่งประดิษฐ์แทบทุกอย่างในชมรมคือผลงานของมิ้นท์

เมื่อทุกคนนั่งบนยานเรียบร้อยมิ้นท์จึงเริ่มทำการกดปุ่มอย่างรวดเร็ว

จนเคาะปุ่มสุดท้าย

Enter

ยานจึงพุ่งทะยานขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็ว

"โหววววววววววววววววววเบาๆหน่อยไอ้มิ้นท์~~~~~"

"อะไรนะไม่ได้ยิน"

จะได้ยินได้ไงแม่คุณเล่นเปิดเพลงดังลั่นซะ

เสียงเพลงฮิตของวง SJ  TVXQ Mattsuda takahisa hanko hanata K-OTIC เริ่มทยอยกันมากรอกหูพวกเกด

"ขับเบาๆอีกหน่อย"

"หาขับแรงๆอีกหน่อยหรอจัดไป!!!!!!!!!!!"

มิ้นท์ดึงคันโยกที่ข้างที่นั่งคนขับเต็มแรง

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"เหล่าผู้โดยสารน่าสงสารแหกปากลั่นยาน

edit @ 22 Apr 2008 17:22:06 by kouji

edit @ 3 May 2008 19:00:19 by kouji